Gelegen in de rustige, historische wijk Gorica, aan de overkant van de Osum-rivier, ligt de Sint-Spiridonkerk. Deze verborgen oosters-orthodoxe parel ademt een diepe sfeer van historisch overleven en speelde een absolute sleutelrol in de religieuze geschiedenis van het moderne Albanië. Hoewel de huidige stenen basiliek in 1864 werd voltooid op de fundamenten van een nog ouder gebedshuis, weerspiegelen de muren vooral de triomf van de spirituele vrijheid na decennia van zware onderdrukking.
Tijdens de felle anti-religieuze campagnes van dictator Enver Hoxha in 1967 werd de kerk gedwongen gesloten. Het historische interieur werd grotendeels vernield; de iconostase werd ontmanteld, antieke iconen verdwenen en het gebouw werd opgesplitst met een extra vloer om dienst te doen als communistisch pakhuis, zijderupskwekerij en botanisch museum. Het was echter exact op deze heilige grond dat op 12 december 1990 – de naamdag van de heilige Spiridon – de allereerste openlijke orthodoxe liturgie van het land werd gevierd na meer dan twintig jaar religieus verbod. Lokale families brachten destijds massaal de heilige voorwerpen en iconen terug die zij al die tijd stiekem in hun huizen voor het regime verborgen hadden gehouden. Hierdoor fungeerde deze bescheiden kerk van 1990 tot de opening van de Sint-Demetriuskathedraal in 2009 als de belangrijkste kerk van Berat.
