De Witte Toren is het meest iconische symbool van Thessaloniki, maar het kende een bloedige en duistere geschiedenis. Rond 1535 lieten de Ottomanen het robuuste vestingbouwwerk optrekken ter vervanging van een oudere Byzantijnse toren. Het monumentale bouwwerk maakte deel uit van de beruchte stadsomwalling en diende als strategisch verdedigingsfort, garnizoen en zwaarbewaakte gevangenis. Vanwege de vele brute martelingen en massa-executies die er plaatsvonden, kreeg het complex in de 19e eeuw de angstaanjagende bijnaam de “Toren van het Bloed”. In 1890 besloten de Ottomanen het imago van de toren te zuiveren, waarna een Joodse gevangene in ruil voor zijn vrijheid het hele gebouw witkalkte. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed de toren dienst als communicatiecentrum voor de geallieerden en bood het onderdak aan geredde antieke schatten. De oorspronkelijke buitenmuur werd in 1917 gesloopt om de boulevard te verbreden, waardoor de toren nu als een solitair monument aan het water staat. Vandaag de dag herbergt deze UNESCO-Werelderfgoedlocatie een museum over de stadsgeschiedenis.
