Het Paleis van Galerius vormde rond 300 n.Chr. het reusachtige administratieve en ceremoniële hart van Thessaloniki, nadat keizer Galerius de stad tot zijn oostelijke hoofdstad had uitgeroepen. Het gigantische complex besloeg oorspronkelijk zo’n 150.000 vierkante meter en strekte zich uit van de stadsmuur tot aan de zee. Het verbond residenties, binnentuinen, luxe badhuizen en een aangrenzend hippodroom met de triomfboog en de Rotunda tot één monumentaal geheel. De absolute blikvanger was het Octagon, een weelderige, achthoekige troon- of audiëntiezaal versierd met veelkleurig marmer uit het hele rijk. Na de dood van Galerius bleef het complex eeuwenlang een strategische uitvalsbasis waar latere Romeinse en vroege Byzantijnse keizers verbleven. In de 7e eeuw sloeg het noodlot toe toen een verwoestende aardbeving de prachtige troonzaal grotendeels met de grond gelijkmaakte. De overgebleven structuur werd daarna omgevormd tot een reusachtige watercisterne die de stad tot in de 14e eeuw van water voorzag. Tijdens de Ottomaanse periode verdwenen de laatste restanten volledig onder nieuwe bebouwing, waaronder scholen en een moskee. Pas vanaf de jaren 1950 brachten grootschalige archeologische opgravingen de monumentale fundamenten weer aan het licht. Vandaag de dag liggen de fraai gerestaureerde ruïnes als een openluchtmuseum midden in het levendige Navarinou-plein, omringd door moderne appartementen en terrasjes.
