Het Kasteel van Berat waakt al meer dan 2400 jaar over de historische regio. Dit gigantische, 10 hectare grote fort kent zijn oorsprong in de 4e eeuw voor Christus, toen de Illyrische Parthini-stam de heuvel voor het eerst strategisch versterkte. Door de eeuwen heen veranderde de citadel herhaaldelijk van eigenaar; het werd in 200 voor Christus door de Romeinen platgebrand, waarna de Byzantijnse keizers Theodosius II en Justinianus I de muren in de 5e en 6e eeuw weer moedig lieten opbouwen en versterken. Het huidige gezicht van de burcht stamt echter grotendeels uit de 13e eeuw, toen de heerser Michael I een grootschalige reconstructie doorvoerde en zijn eigen monogram in rode bakstenen in de kasteelmuur achterliet.
In 1417 viel de vesting in Ottomaanse handen, waarna zelfs de legendarische Albanese nationale held Skanderbeg er in 1455 niet in slaagde om het fort via een bloedige belegering te heroveren. Wat het kasteel vandaag de dag zo uniek maakt en een welverdiende plek op de UNESCO-werelderfgoedlijst opleverde, is dat het geen dode, verlaten ruïne is. Binnen de metersdikke middeleeuwse ommuring met haar 24 verdedigingstorens ligt de levendige wijk Kala, waar tot op de dag van vandaag honderden mensen wonen in traditionele Ottomaanse huizen. Wie door de schuin oplopende, gladde kasseienstraatjes dwaalt, passeert hedendaagse waslijnen die tussen eeuwenoude Byzantijnse kerkruïnes zijn gespannen.
