Het Museo di Scultura Antica Giovanni Barracco, kortweg het Museo Barracco genoemd, is een fascinerend en relatief onbekend pareltje in het historische hart van Rome, gelegen tussen Piazza Navona en Campo de’ Fiori. Hoewel de naam door de gelijkenis met het woord ‘barok’ soms verwarring schept, herbergt dit museum juist een van de meest verfijnde collecties van antieke beeldhouwkunst ter wereld, bijeengebracht door één visionaire verzamelaar in een elegant renaissandepaleisje.
De geschiedenis van het museum is onlosmakelijk verbonden met baron Giovanni Barracco (1829–1914), een welgestelde edelman en politicus uit Calabrië die na de eenwording van Italië naar Rome verhuisde. Gedurende de tweede helft van de negentiende eeuw, toen Rome door grootschalige stadsvernieuwingen voortdurend archeologische schatten prijsgaf, legde Barracco een omvangrijke privéverzameling aan. Zijn doel was uniek voor die tijd: hij wilde niet simpelweg esthetische objecten verzamelen, maar zocht naar de evolutionaire lijn van de antieke beeldhouwkunst. Hij verzamelde topstukken uit alle grote beschavingen rondom de Middellandse Zee om te laten zien hoe de kunst van het Nabije Oosten de Griekse en Romeinse kunst had beïnvloed. In 1902 schonk Barracco zijn levenswerk aan de gemeente Rome. Omdat zijn oorspronkelijke, speciaal gebouwde museumgebouw in de jaren dertig moest wijken voor de aanleg van de Corso Vittorio Emanuele II, verhuisde de collectie in 1948 definitief naar de huidige locatie: de Farnesina ai Baullari. Dit schitterende, compacte paleisje werd in 1523 ontworpen door de Franse prelaat Thomas Le Roy, vermoedelijk met de hulp van de bekende architect Antonio da Sangallo de Jongere. De elegante loggia en de verfijnde renaissance-architectuur vormen vandaag de dag het perfecte, intieme decor voor de antieke sculpturen.
Binnen de muren van de Farnesina ai Baullari ontdekken bezoekers de belangrijkste bezienswaardigheden van de collectie, die chronologisch en geografisch is ingedeeld. De reis begint bij de Egyptische en Mesopotamische kunst. Het museum bezit zeldzame objecten uit de vroege dynastieën van Egypte, waaronder een fragment van een sfinx van koningin Hatsjepsoet in zwart graniet en een prachtig bewaard gebleven reliëf met de weergave van een Egyptische schrijver. De Mesopotamische afdeling blinkt uit met indrukwekkende, gedetailleerde reliëfs uit de paleizen van de Assyrische koningen Assurbanipal en Sanherib, waarop strijdtaferelen en jachtscènes vlijmscherp in steen zijn vereeuwigd.
Een ander absoluut hoogtepunt is de Cypriotische en Etruskische collectie. Cyprus fungeerde in de oudheid als de ultieme brug tussen oost en west, wat prachtig zichtbaar is in een zeldzame kalkstenen processiewagen uit de zesde eeuw voor Christus en diverse kleurrijke terracotta beelden. De Griekse kunst is eveneens spectaculair vertegenwoordigd. Barracco had een scherp oog voor de vroege, strengere stijlen van de Griekse beeldhouwkunst. Tot de topstukken behoren een schitterend marmeren hoofd van Apollo (een Romeinse kopie naar een verloren gegaan Grieks origineel van de meester Phidias) en een uitzonderlijke collectie attische vazen en reliëfs die de puurheid van de klassieke Griekse esthetiek vangen.
De Romeinse en laatantieke afdelingen sluiten de collectie af met verfijnde portretbusten en een bijzondere reeks funeraire reliëfs uit Palmyra, een antieke oasestad in het huidige Syrië. Deze sculpturen tonen een unieke mengvorm van Romeinse kledingstijlen en oosterse gelaatstrekken.
Travel the world 