2013 Kenia/Tanzania Dag 12: Serengeti – Karatu

Om 5 uur op om de tenten op te bergen, te ontbijten en een allerlaatste gamedrive te maken in de Serengeti.

100_6167 100_6172 100_6173Bij het verlaten van het park had je op een heuvel een schitterend uitzicht over de Serengeti. Immense vlakten tot aan de horizon: een natuurspektakel zoals je er weinig ziet.

100_6185 100_6186 100_6187 100_6205 100_6208 100_6211 100_6212De weg van Serengeti naar Ngorongoro moet zowat de slechtste weg zijn waarop we gereden hebben. Drie en een half uur van de ene naar de andere kant schudden en botsen door het Ngorongoro Conservation Arera en geen momentje rust. De beloning was het echter allemaal waard. Reeds vier miljoen jaar geleden leefden hier mensachtige wezens en er werden beenderen gevonden van 10.000 jaar oud die erop wijzen dat in deze regio reeds nomadische veetelers aanwezig waren. Oscar Baumann was in 1892 de eerste Europeaan die de Ngorongoro bezocht. De eerste lodge voor toeristen werd in 1930 gebouwd. Vroeger bezetten de Masai vrijelijk de open ruimten maar in 1956 kregen ze het aan de stok met  de directie van het Serengetipark. Naar aanleiding van dit meningsverschil werd in 1959 de Ngorongoro Conservation Area opgericht. De Masai werden verjaagd en moesten verhuizen naar de dorpen in de omgeving. Sinds september 1992 mogen de Masai hun kudden tweemaal per week in de krater laten grazen, maar ze mogen er niet aan landbouw doen.

De Ngorongoro-krater hoort thuis bij de mooiste natuurwonderen ter wereld. Door het goede weer hadden we een prachtig zicht op de volledige krater. Het is 20 km lang, 16 km breed en is de grootste, regelmatige en niet ondergelopen krater ter wereld.

100_6283 100_6214Na een steile afdaling van 610 meter waren we dan eindelijk gearriveerd. Het is moeilijk om de schoonheid te beschrijven maar het feit dat we op amper drie uur tijd de big five hebben gezien maakt duidelijk hoe verscheiden de dieren zijn. Grazende waterbuffels, een eenzame olifant, een zonnende neushoorn, een zo goed als onvindbare cheeta in het gras en een leeuwin die smakelijk een gnoe aan het eten was.

100_6220 100_6281 100_6222 100_6223 100_6229 100_6232 100_6233 100_6235 100_6241 100_6245 100_6253 100_6261 100_6262 100_6263 100_6267 100_6268 100_6276 100_6277 100_6255De dieren hadden opnieuw totaal geen angst van ons of de jeeps. Gnoes en zebra’s op twee meter afstand keken eens ongeïnteresseerd op en deden gewoon verder met hun dagelijkse bezigheden. Door het gebrek aan schaduw kwam een uithijgende leeuwin zelfs pal naast onze jeep liggen. Zo dicht dat we haar zelfs konden aaien. Dat hebben we uiteraard niet gedaan, want stel je voor dat ze ons misschien als toetje zou beschouwd hebben …

100_6248 100_6250 100_6252

Aangekomen in het hotel in Karatu konden we eindelijk nog eens een heerlijke douche nemen. Na drie dagen zand en stof verzamelen was dit dan ook meer dan welkom. Blij zijn met een normaal bed en een gewone wc i.p.v. een Frans toilet doet ons beseffen wat voor een luxebeesten we eigenlijk zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: