Kanchanaburi: War cemeteries

De beruchte spoorweg van Birma naar Siam, gebouwd door Nederlandse, Amerikaanse en Commonwealth-krijgsgevangenen, was een Japanse project dat gedreven werd door de behoefte aan een betere communicatie om het grote Japanse leger te steunen in Birma. Tijdens de bouw stierven ongeveer 13.000 krijgsgevangenen en werden begraven langs de spoorlijn. Naar schatting 80.000 tot 100.000 burgers stierven ook in de loop van het project, vooral dwangarbeiders die meegenomen waren uit Malaya en Nederlands-Indië. Twee groepen arbeiders, een met hun basis in Siam en de andere in Birma, werkten vanuit de tegengestelde uiteinden van de lijn naar het centrum toe. De spoorlijn, 424 kilometer lang, werd na 15 maanden afgerond in december 1943. De graven van degenen die tijdens de bouw en het onderhoud van de Birma-Siam spoorlijn overleden (behalve de Amerikanen, waarvan de resten werden gerepatrieerd) werden overgebracht van de kampen en geïsoleerde plaatsen langs de spoorlijn naar drie begraafplaatsen in Chungkai en Kanchanaburi in Thailand en Thanbyuzayat in Myanmar. Chungkai was een van de basiskampen op het spoor en bevatte een ziekenhuis en een kerk, gebouwd door geallieerde krijgsgevangenen . De oorlogsbegraafplaats is de oorspronkelijke begraafplaats gestart door de gevangenen zelf, en de graven zijn meestal van mensen die in het ziekenhuis overleden. Er zijn nu 1426 graven met slachtoffers uit het Gemenebest en 313 Nederlandse graven van de Tweede Wereldoorlog op deze begraafplaats.

The notorious Burma-Siam railway, built by Commonwealth, Dutch and American prisoners of war, was a Japanese project driven by the need for improved communications to support the large Japanese army in Burma. During its construction, approximately 13,000 prisoners of war died and were buried along the railway. An estimated 80,000 to 100,000 civilians also died in the course of the project, chiefly forced labour brought from Malaya and the Dutch East Indies. Two labour forces, one based in Siam and the other in Burma, worked from opposite ends of the line towards the centre. The Japanese aimed at completing the railway in 14 months and work began in October 1942. The line, 424 kilometres long, was completed by December 1943. The graves of those who died during the construction and maintenance of the Burma-Siam railway (except for the Americans, whose remains were repatriated) were transferred from camp burial grounds and isolated sites along the railway into three cemeteries at Chungkai and Kanchanaburi in Thailand and Thanbyuzayat in Myanmar. Chungkai was one of the base camps on the railway and contained a hospital and church built by Allied prisoners of war. The war cemetery is the original burial ground started by the prisoners themselves, and the burials are mostly of men who died at the hospital. There are now 1,426 Commonwealth and 313 Dutch burials of the Second World War in this cemetery.

 

Chungkai-kerkhof 01 Chungkai-kerkhof 02 Chungkai-kerkhof 03 Chungkai-kerkhof 04 Chungkai-kerkhof 05 Chungkai-kerkhof 06 Chungkai-kerkhof 07 Chungkai-kerkhof 09 Chungkai-kerkhof 10 Chungkai-kerkhof 08 Don Rak-kerkhof 01 Don Rak-kerkhof 02

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close