Windsor Castle is het grootste nog bewoonde kasteel ter wereld; en dit al gedurende bijna 950 jaar. De oppervlakte beslaat ruim 45.000 vierkante meter). De meeste vorsten gebruikten het als tweede woning, omdat zij er de voorkeur aan gaven in Buckingham Palace in Londen te wonen. Sommigen, waaronder koning George IV, gebruikten het ook als hun hoofdverblijfplaats. Sinds 1917 draagt het Britse koninklijk huis ook de naam Windsor.
Het kasteel werd in 1070 gebouwd in opdracht van Willem de Veroveraar, als verdedigingsburcht. Daarna is het aanzienlijk veranderd en uitgebreid, naar de modernere noden van de tijd. In zijn huidige vorm werd het gebouwd in de tijd van Hendrik II en Hendrik III (eind 12e en begin 13e eeuw). Onder koning Eduard III (14e eeuw) werd het uitgebouwd tot koninklijke residentie. Eduard IV liet de St George’s Chapel (1475 – 1528), in de zogeheten perpendicular style bouwen. Koningin Victoria stelde de Staatsvertrekken het eerst open voor het publiek in 1845. Het kasteel herbergt een unieke verzameling tekeningen (Leonardo da Vinci, Holbein) en schilderijen van de koninklijke collectie.
De gotische St. George’s Chapel is een “royal peculiar”, wat inhoudt dat de kerk niet onder het gezag van een bisschop valt. Het is een huiskapel van de koning(in) van het Verenigd Koninkrijk. In en onder de kapel bevindt zich de rustplaats van elf Britse monarchen: Edward IV, Henry VI, Henry VIII, Karel I, George III, George IV, William IV, Edward VII, George V, George VI en Elizabeth II. Onder de vloer van het koor werd ten tijde van Hendrik VIII een kleine vierkante grafkelder gebouwd. Daarin rusten Hendrik en zijn favoriete echtgenote Jane Seymour, de moeder van zijn enige wettige zoon. Later werd daar ook het onthoofde lichaam van Karel I van Engeland bijgezet. In 1696 volgden de lichamen van de achttien jonggestorven kinderen van koningin Anna. Deze kelder is alleen toegankelijk door de zware sluitsteen in het pad van het koor te verwijderen.
Travel the world 